<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Stichting Enigma &#187; Gelderland</title>
	<atom:link href="http://www.stichtingenigma.nl/category/pararegister-nederland/gelderland/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.stichtingenigma.nl</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sat, 04 Feb 2012 10:18:13 +0000</lastBuildDate>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.org/?v=3.0.5</generator>
		<item>
		<title>Marjanne de Vries &#8211; Borgsteijn</title>
		<link>http://www.stichtingenigma.nl/marjanne-de-vries-borgsteijn/</link>
		<comments>http://www.stichtingenigma.nl/marjanne-de-vries-borgsteijn/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 22 Apr 2010 20:15:12 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Rob Kemper</dc:creator>
				<category><![CDATA[Gelderland]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.stichtingenigma.nl/?p=720</guid>
		<description><![CDATA[]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.stichtingenigma.nl/marjanne-de-vries-borgsteijn/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Yemaya</title>
		<link>http://www.stichtingenigma.nl/yemaya/</link>
		<comments>http://www.stichtingenigma.nl/yemaya/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 09 Apr 2010 16:33:18 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Rob Kemper</dc:creator>
				<category><![CDATA[Gelderland]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.stichtingenigma.nl/?p=547</guid>
		<description><![CDATA[Mijn naam is joke/hillie  ik ben 47 jaar en sinds mijn jeugd al opgegroeid met het spirituele en de wetenschap dat er meer is tussen hemel en aarde. Omdat mijn moeder mediamiek begaafd was kon zij mij goed sturen als ik weer eens iets zag of voelde. Door haar begeleiding (er werd immers niet raar over gedaan maar subtiel gestuurd) hield ik er verder geen nare dingen aan over. Wel vond zij mij nog te jong om er verder iets mee te doen. Hierdoor groeide ik op als een normale tiener. ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><img class="size-full wp-image-548 alignleft" title="joke" src="/wp-content/uploads/2010/04/joke.jpg" alt="" width="222" height="282" />Mijn naam is Joke/Hillie ik ben 47 jaar en sinds mijn jeugd al opgegroeid met het spirituele en de wetenschap dat er meer is tussen hemel en aarde. Omdat mijn moeder mediamiek begaafd was kon zij mij goed sturen als ik weer eens iets zag of voelde. Door haar begeleiding (er werd immers niet raar over gedaan maar subtiel gestuurd) hield ik er verder geen nare dingen aan over. Wel vond zij mij nog te jong om er verder iets mee te doen. Hierdoor groeide ik op als een normale tiener.</p>
<h6>Omslag</h6>
<p>Na mijn studie in de gezondheids zorg begon ik mijn eigen bedrijf in textiel. Helaas toen ik 26 was overleed mijn moeder na een ziekbed aan een hartstilstand. Dit was voor mij de omslag. Mijn moeder heeft voor haar overlijden regelmatig uittredingen gehad en vertelde dan over haar ervaringen. Na haar overlijden ben ik begonnen met meditatie om zo de rust en stilte in mij zelf te vinden en ook mijn emoties beter een plek te kunnen geven. Na enige tijd was daar ook weer het contact met moeder die zei ik ga weer verder hier aan gene zijde. Daardoor kon ik haar loslaten en kreeg ik zelf ook weer nieuwe energie om mezelf te ontwikkelen.</p>
<h6>Cursussen &amp; beurzen</h6>
<p>Ik heb meerdere cursussen gedaan, waaronder intuïtieve ontwikkeling. Gaande weg ontdekte ik waar mijn hart lag en ging ik ook naar paranormale beurzen. Het begon met het schrijven van teksten, die ik ontvang van mijn gidsen. Daarna tekenen en schilderen (ik ben helaas geen rembrand). Na verloop van tijd ging ik aan de slag met klei maar het materiaal gaf mij te weinig mogelijkheden om fijn te kunnen werken. Van mijn gids kreeg ik te horen dat ik parafine moest kopen. Nadat ik dat gedaan had wist ik niet wat er gebeurde.</p>
<h6>Beeltjes met een boodschap</h6>
<p>Na verloop van tijd, en het wennen aan het materiaal, ontstonden er kleine beeldjes, veelal bloemen. Tijdens het maken was daar altijd mijn gids aanwezig en via hem kreeg ik dan boodschappen door die er bij hoorden. Via de beurzen werd ik uitgenodigd om bij spirituele verenigingen avonden te komen houden vaak ook met mijn parafine werk &#8211; helderziende waarnemingen, bloemenseances enz. (zie pag. 2)</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.stichtingenigma.nl/yemaya/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Medium Marisa</title>
		<link>http://www.stichtingenigma.nl/medium-marisa/</link>
		<comments>http://www.stichtingenigma.nl/medium-marisa/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 17 Mar 2010 10:54:49 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Rob Kemper</dc:creator>
				<category><![CDATA[Gelderland]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.stichtingenigma.nl/?p=176</guid>
		<description><![CDATA[Ik denk dat het binnen deze branche heel goed is als er anderen zijn die je spiegelen, anderen die net als ik zijn en waardoor je door samenspel kritische kunt blijven kijken naar je eigen waarnemingen en je eigen ontwikkeling. Vanuit dit gedachtegoed heb ik de Stichting Enigma opgericht in samenwerking met Frank Heijkamp en Arno Kuipers en zijn wij in 2004 gestart met de voorbereidingen. ]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignleft size-full wp-image-616" title="portretmarisa" src="/wp-content/uploads/2010/03/portretmarisa.jpg" alt="" width="251" height="318" />Terwijl mijn moeder de boodschappen op de lopende band van de kassa neerlegde kwam er een man schuin voor ons staan. Ik dacht eerst dat hij voor wilde dringen. Automatische volgde mijn vraag aan mijn moeder: ‘Mam, is deze man dood?’ Mijn moeder, druk in de weer met de boodschappen, reageerde op dat moment geïrriteerd. ‘Hoe moet ik dat nu weten?’ terwijl ze haar blik even naar buiten wierp richting de ambulance. Ze vervolgde nog steeds geïrriteerd: ‘Moet je al die mensen nu zien, ze geven de ambulance medewerkers helemaal geen ruimte, iedereen wil er met zijn neus bovenop staan’. ‘Mam, is deze man dood? ’ vroeg ik nogmaals haar antwoord niet begrijpend. Op deze vraag draaide mijn moeder zich nu vreselijk geïrriteerd naar mij toe, de man vlak naast mij totaal negerend. ‘Hoe moet ik dat nu weten ik kan toch niet dwars door die mensen heen kijken!’</p>
<p>Dit was het moment waarop ik mij bewust werd dat ze deze man niet zag. Vanaf dat moment ben ik mijn mond gaan houden en vertelde niet zo veel meer over hetgeen ik zag of voelde.</p>
<p>Ik ben opgegroeid in een warm en sociaal gezin en heb een fijne jeugd gehad. Eigenlijk een enorme bofkont. Als kind had ik een hele goeie hartsvriendin, we waren altijd samen. Ik moest haar helaas achterlaten op het moment dat wij naar een andere stad verhuisde. Mijn ouders noemde haar mijn fantasie vriendin, maar voor mij was ze werkelijk aanwezig.</p>
<h6>Grootvader</h6>
<p>Mijn opa was heel erg belangrijk ik mijn leven. In werkelijkheid zagen we elkaar niet zoveel, maar ik wist wanneer die zou bellen en wist hoe het met hem ging. Hier waren geen woorden voor nodig.</p>
<p>In de eerste klas van de middelbare school werd ik ziek. Mijn ouders stonden voor een raadsel. Mijn benen deden zeer, ik voelde me duizelig in mijn hoofd bij het minste geringste aan beweging. Uiteindelijk heb ik bijna drie maanden continu plat gelegen en sleepte mijn ouders me van de ene naar de andere arts. ’s Nachts droomde ik over mijn opa en ik zag hem keer op keer overlijden. Op een moment dat allebei mijn ouders thuis waren had ik eindelijk het lef om te vertellen wat ik zag, dat opa zou overlijden en dat ik dacht dat ik helemaal niet ziek was.</p>
<h6>Mijn Ommekeer</h6>
<p>De grote verandering in mijn leven is ontstaan na de geboorte van mijn tweede kind, mijn dochter. Ze was net als ik, alleen nog iets erger. In plaats van één ‘fantasie’, vriendje had zij er maar liefst elf. Dat waren dus een heleboel borden op tafel bij het tafeldekken. Toen kon ik mijn mond niet meer houden, het moest er gewoon uit. Dit betekende het einde van mijn huwelijk maar ook een mooi en nieuw begin.</p>
<p>Na deze enorme ommekeer ben ik begonnen met het volgen van een opleiding healingmedium. Heb mij verdiept in verschillende religies en natuurreligies. Het was net alsof eeuwen oude kennis weer naar bovenkwam. Van het één volgde het ander. Ik ontdekte de paranormale branche, zag de zin en de onzinnigheid. Het vele mooie werk maar ook kwakzalvers die dit beroep een mindere naam geven. Ondertussen was de gedachten ontstaan over het samenwerken met andere Mediums en Paragnosten. Samenwerken, samen sterk maar ook gezamenlijk onderzoek verrichten naar vermisten mensen en met name vrouwen en kinderen.</p>
<p>Ik denk dat het binnen deze branche heel goed is als er anderen zijn die je spiegelen, anderen die net als ik zijn en waardoor je door samenspel kritische kunt blijven kijken naar je eigen waarnemingen en je eigen ontwikkeling. Vanuit dit gedachtegoed heb ik de Stichting Enigma opgericht in samenwerking met Frank Heijkamp en Arno Kuipers en zijn wij in 2004 gestart met de voorbereidingen. Door het proces en door de tijd hebben wij een geheel nieuw systeem ontwikkeld waarmee wij paragnosten en medium testen zodat de consument weet waar hij of zij veilig naar toe kan voor een consult . En met trots durf ik aan te geven dat Enigma groeit en laat zien hoeveel kwaliteit er binnen dit vak in Nederland is.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.stichtingenigma.nl/medium-marisa/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>

